2026-04-15 12:17:47 
Większość problemów ze starymi typami oczyszczalni wynika z tego, że do ich działania potrzebny jest suchy i piaszczysty grunt. W takich układach ścieki są tylko wstępnie podczyszczane w osadniku, a ich ostateczna filtracja odbywa się bezpośrednio w ziemi, poprzez ułożone pod powierzchnią rury drenażowe.
Gdy na działce dominuje glina, woda nie ma gdzie odpływać. Gromadzi się wokół rur, co szybko prowadzi do zatkania całej instalacji.
Jeszcze trudniejsza sytuacja występuje wtedy, gdy wody podziemne występują bardzo płytko. Układanie drenażu bezpośrednio w wodzie gruntowej jest poważnym błędem. Grozi to skażeniem okolicznej przyrody i studni, z których korzystają sąsiedzi.
Z tego powodu na trudnych działkach należy całkowicie zrezygnować z rozsączania ścieków wprost do gruntu i postawić na urządzenia, które wykonują całą pracę w zamkniętym, kontrolowanym środowisku.
Biologiczna oczyszczalnia w szczelnym zbiorniku
Rozwiązaniem problemu trudnego podłoża są przydomowe oczyszczalnie biologiczne, takie jak te z serii EKO-BIO.
Ich główną zaletą jest to, że cały proces oczyszczania zamyka się wewnątrz jednego, mocnego i szczelnego zbiornika z tworzywa sztucznego. Urządzenie to działa jak mała, domowa fabryka ekologiczna, wykorzystując naturalną siłę pożytecznych bakterii.
Wewnątrz zbiornika ścieki przechodzą przez kilka etapów.
Najpierw trafiają do komory, w której ciężkie zanieczyszczenia opadają na dno. Następnie przepływają do sekcji intensywnie napowietrzanej. Powietrze dostarczane przez cichą dmuchawę pobudza bakterie do pracy, dzięki czemu rozkładają one zanieczyszczenia organiczne w ekspresowym tempie.
Taki proces pozwala oczyścić ścieki nawet w 99%. Woda, która opuszcza urządzenie, jest czysta, bezpieczna dla środowiska i bezwonna. Spełnia ona wszystkie polskie i europejskie normy jakościowe.
Jak działa biologiczna oczyszczalnia ścieków?
- Komora denitryfikacji (osadnik gnilny) – w tym pierwszym zbiorniku ścieki ulegają mechanicznemu podziałowi; oddzielane są tu tłuszcze i części stałe, po czym rozpoczyna się beztlenowy etap oczyszczania.
- Komora nitryfikacji – to główna strefa biologiczna, w której ścieki są intensywnie oczyszczane tlenowo przez pożyteczne bakterie żyjące na złożu oraz w formie zawieszonego osadu czynnego.
- Komora osadu wtórnego – miejsce, w którym oczyszczona woda oddziela się od pozostałości zawiesiny, a osad zbierający się na dnie jest automatycznie zawracany na początek całego procesu.
- Sterownik i kompresor – zewnętrzne urządzenia sterujące, które odpowiadają za dostarczanie do wnętrza oczyszczalni precyzyjnie odmierzonych dawek tlenu w zaprogramowanych odstępach czasu.
- System napowietrzania – umieszczone na dnie dyfuzory drobnopęcherzykowe, które uwalniają sprężone powietrze, zapewniając bakteriom tlen niezbędny do życia i skutecznego działania.
- Złoże aktywne – specjalnie zaprojektowane, pływające kształtki z tworzywa sztucznego o dużej powierzchni, stanowiące idealne środowisko do namnażania się mikroorganizmów oczyszczających ścieki.
- System zawrotu osadu wtórnego – układ z wydajną pompą mamutową, który przenosi przepracowany osad z powrotem do pierwszej komory, zapobiegając jego gromadzeniu się w innych częściach instalacji.
Niebieskie strzałki na schemacie pokazują naturalny i stały kierunek przepływu ścieków oraz wody przez kolejne etapy filtracji.
Czerwone strzałki obrazują drogę i kierunek dozowania sprężonego powietrza, które napowietrza komory oraz zasila system recyrkulacji osadu.
Co zrobić z wodą, gdy grunt jej nie przyjmuje?
Skoro z oczyszczalni wypływa czysta i bezpieczna woda, pojawia się pytanie: jak ją zagospodarować, skoro glina na działce nie chce jej wchłonąć? Istnieje kilka prostych sposobów na rozwiązanie tego problemu, które pozwalają dodatkowo zaoszczędzić na rachunkach.
Czystą wodę po oczyszczeniu można odprowadzić do rowu melioracyjnego, o ile uzyskamy na to odpowiednie zgody.
Ekologicznym rozwiązaniem jest jednak skierowanie jej do specjalnego, podziemnego zbiornika na deszczówkę.
Zebraną w ten sposób wodę można wykorzystać do podlewania trawnika i krzewów. To doskonały sposób na darmowe źródło wody do ogrodu w czasie suchych, letnich miesięcy.
Kiedy warto wybrać system biologiczno-chemiczny?
Na niektórych obszarach przepisy prawa lokalnego stawiają przed mieszkańcami wyjątkowo wysokie wymagania ekologiczne.
Dotyczy to szczególnie działek położonych w pobliżu jezior, rzek, na terenach chronionego krajobrazu czy w strefach uzdrowiskowych. W takich miejscach zwykłe oczyszczanie biologiczne może okazać się niewystarczające z punktu widzenia urzędników.
W takich sytuacjach niezastąpione są oczyszczalnie biologiczno-chemiczne, np. model EKO-BIOCH.
Urządzenia te posiadają dodatkowy, automatyczny dozownik, który w precyzyjnych dawkach podaje specjalny środek (koagulant).
Pomaga on skutecznie neutralizować związki fosforu i azotu. Dzięki temu woda odprowadzana z oczyszczalni jest maksymalnie czysta, co pozwala na bezpieczne korzystanie z urządzenia nawet w najbardziej rygorystycznych pod względem ochrony przyrody miejscach.
Jak działa oczyszczalnia biologiczno-chemiczna?
Sercem całego systemu jest wytrzymały zbiornik, który konstrukcyjnie został podzielony na pięć komór. Każda z nich pełni inną, precyzyjnie zaplanowaną funkcję, dzięki czemu proces oczyszczania ścieków przebiega etapami i jest w pełni kontrolowany.
Oczyszczanie zaczyna się w komorze denitryfikacji, która działa jak tradycyjny osadnik gnilny i jest podzielona na dwie części.
W pierwszej strefie następuje mechaniczne oddzielenie tłuszczów oraz cięższych części stałych. W drugiej strefie rozpoczyna się kluczowy dla całego systemu proces beztlenowy.
To właśnie w tym miejscu automatycznie dozowany jest specjalny środek chemiczny PIX-112. Odpowiada on za usunięcie ze ścieków ponad 95% fosforanów, co zapobiega późniejszemu zarastaniu zbiorników wodnych, do których trafia oczyszczona woda.
Następnie ścieki przepływają do komory nitryfikacyjnej, w której rozpoczyna się etap oczyszczania tlenowego. Znajduje się tu specjalne, pływające złoże biologiczne z tworzywa sztucznego, na którym namnażają się pożyteczne bakterie tlenowe.
Komora jest stale napowietrzana mechanicznie, co pobudza do życia osad czynny. Bakterie w postaci drobnych kłaczków skutecznie i szybko rozkładają pozostałe w ściekach zanieczyszczenia organiczne.
Ostatnim przystankiem jest komora osadu wtórnego. Gdy warstwa bakterii na złożu biologicznych staje się zbyt gruba, samoczynnie się odrywa i wraz z przepracowanym osadem trafia właśnie tutaj. Na dnie komory osad oddziela się od czystej wody.
Za pomocą tak zwanej pompy mamutowej (wykorzystującej sprężone powietrze z dmuchawy membranowej i specjalne dyfuzory) cały zgromadzony na dnie osad jest zawracany na sam początek procesu – do pierwszej komory.
Dzięki takiemu zamkniętemu i wieloetapowemu cyklowi, opuszczająca urządzenie woda jest całkowicie bezpieczna dla środowiska i spełnia najsurowsze normy prawne, a zawarty w niej azot ogólny zostaje zredukowany do wymaganego przepisami minimum.
Krok po kroku do własnej oczyszczalni bez ryzyka
Inwestycja w oczyszczalnię na trudnym gruncie nie musi być skomplikowana, jeśli zdamy się na pomoc profesjonalistów.
Pierwszym i najważniejszym krokiem powinna być zawsze bezpłatna wizja lokalna. Fachowcy odwiedzają działkę, sprawdzają poziom wód gruntowych, badają rodzaj gleby i rozmawiają o potrzebach domowników. Dopiero na tej podstawie dobierane jest konkretne urządzenie.
Decydując się na montaż, warto wybrać ofertę polskiego producenta, który zapewnia pełną obsługę: od doradztwa, przez profesjonalny transport, aż po montaż w gruncie.
Trwałość zbiorników montowanych w trudnych warunkach jest bardzo ważna, dlatego 10-letnia gwarancja daje pewność, że urządzenie wytrzyma nacisk mokrej gliny.
Co ważne, codzienne użytkowanie takiego systemu jest bardzo tanie. Roczny koszt prądu potrzebnego do napowietrzania to około 200-300 zł, a całkowity koszt utrzymania oczyszczalni zamyka się w granicach 400-600 zł rocznie, co jest kwotą nieporównywalnie niższą niż regularne opróżnianie tradycyjnego szamba.
Źródło i zdjęcia: Eko-Bio Oczyszczalnie Sp. z o.o. Sp.k.
Komentarze