2026-04-28 10:24:52 
Przez nieszczelne lub źle dobrane ramy może uciekać z budynku nawet do 30% cennego ciepła. Aby zapobiec tak olbrzymim stratom, producenci nieustannie udoskonalają wnętrza plastikowych ościeżnic.
Przeglądając katalogi budowlane, łatwo natrafić na informacje o budowie komorowej okna. Kryją się pod nią specjalnie zaprojektowane przestrzenie zlokalizowane zarówno w pakietach szybowych, jak i wewnątrz samych profili.
Analizując temat utrzymania ciepła w domu, warto skupić się na systemach okiennych, a konkretnie na samych ościeżnicach, ponieważ to ich skomplikowane wnętrze chroni budynek przed chłodem. Same komory to w uproszczeniu szczelnie zamknięte segmenty ramy wypełnione powietrzem.
Aby je precyzyjnie policzyć, wystarczy spojrzeć na pionowy przekrój ościeżnicy i zliczyć przestrzenie ułożone obok siebie na jej podstawie. Właściwe rozplanowanie tych pustych miejsc decyduje o tym, czy zakupiony produkt faktycznie odizoluje domostwo od mroźnej zimy.
Głębokość ramy a liczba pustych przestrzeni
Pomiędzy całkowitą głębokością ościeżnicy a liczbą wbudowanych w nią komór istnieje bardzo silny związek. Głębokość profilu to odległość od zewnętrznej aż do wewnętrznej krawędzi ramy.
Powszechnie uważa się, że większa liczba komór oznacza produkt wyższej jakości. Takie stwierdzenie ma mocne uzasadnienie, ponieważ dokładanie kolejnych przegród siłą rzeczy wymusza pogrubienie całej konstrukcji, co z kolei doskonale wpływa na poprawę właściwości cieplnych.
Co więcej, pogłębiona rama pozwala na montaż szerszych i znacznie cieplejszych pakietów szybowych, dzięki czemu obniża się współczynnik przenikania ciepła dla całego okna.
Sytuacja na rynku jest obecnie dość przejrzysta. Cienkie profile trzykomorowe o głębokości około 60 mm odchodzą w przeszłość i są wypierane przez nowocześniejsze rozwiązania.
Najbezpieczniejszym i powszechnie stosowanym standardem stały się modele pięciokomorowe o głębokości około 70 mm. Z kolei nowoczesne domy energooszczędne oraz pasywne bezwzględnie wymagają zastosowania masywnych wariantów sześcio- lub wielokomorowych, których grubość przekracza 80 mm.
Prawdziwe zadania ukrytych komór
Zagęszczanie struktury ramy i tworzenie nowych segmentów przynosi bardzo wymierne efekty: skutecznie podnosi izolacyjność cieplną, redukuje uciążliwy hałas z zewnątrz oraz sprawia, że cała ościeżnica staje się odporna na odkształcenia.
Przyglądając się wnętrzu profilu, można dostrzec, że poszczególne komory nie są tam ułożone przypadkowo. Największa z nich znajduje się zawsze w centrum i ukrywa w sobie stalowy kształtownik pełniący funkcję wzmocnienia.
Tuż przy krawędzi zewnętrznej umieszcza się nieco mniejszy segment, który ma jedno konkretne zadanie – odprowadza wodę gromadzącą się we wnętrzu ramy. Cała reszta komór zajmuje się wyłącznie blokowaniem przepływu temperatury, stanowiąc niezawodną barierę dla mroźnego powietrza.
Nowe technologie zamiast pogrubiania ram
Chociaż przez długi czas powiększanie ramy i dodawanie kolejnych szczelin było główną metodą na produkcję cieplejszych okien, współczesna technologia poszła znacznie dalej. Twórcy systemów otworowych potrafią dziś osiągnąć świetne rezultaty bez produkowania masywnych i ciężkich ram.
Jednym z najpopularniejszych rozwiązań jest usunięcie klasycznych wzmocnień stalowych i zastąpienie ich nowoczesnymi przekładkami kompozytowymi z dodatkiem włókna szklanego.
Taki innowacyjny zabieg sprawia, że standardowa rama o głębokości zaledwie 70 mm izoluje dokładnie tak samo, jak olbrzymie profile o głębokości 80 lub 90 mm wyposażone w tradycyjną stal.
Bardzo dobre wyniki osiąga się również poprzez szczelne wypełnianie pustych przestrzeni pianką poliuretanową oraz specjalistyczne wklejanie pakietu szybowego prosto w profil. Biorąc pod uwagę ten ogrom technologicznych możliwości, ocena okna wyłącznie na podstawie liczenia komór mija się z celem.
Aby poznać faktyczne parametry danego modelu, najlepiej sprawdzić współczynnik izolacyjności termicznej dla ościeżnicy, oznaczony symbolem Uf.
Źródło i zdjęcia: Aluplast
Komentarze