2026-01-29 12:18:04 
Analiza nadchodzących trendów wskazuje na wyraźne odejście od bezpiecznego minimalizmu na rzecz odważnych, abstrakcyjnych form, które mają za zadanie wywołać konkretne odczucia sensoryczne.
Koncepcja "Nurkowanie w głębinach" (Deep Ocean) oraz "Abstrakcyjna magia wody" to nie tylko propozycja nowej palety barw, ale przede wszystkim wyzwanie dla wykonawców i projektantów wnętrz, polegające na odwzorowaniu nieuchwytnej natury oceanu.
Woda w tym ujęciu symbolizuje jednocześnie ruch, potężną siłę oraz absolutny spokój, a zadaniem nowoczesnych technik malarskich jest przeniesienie tej złożoności na ściany.
Nie chodzi tutaj o fotorealistyczne malarstwo, lecz o wizualną abstrakcję, która pozwala odbiorcy poczuć istotę żywiołu: płynność struktur, rytmiczność fal oraz grę światła, które załamuje się pod powierzchnią tafli.
Kluczowe staje się wykorzystanie materiałów o zróżnicowanym stopniu połysku i faktury, co pozwala na uzyskanie efektu migotania, przypominającego promienie słoneczne przenikające przez toń wodną.
Filozofia koloru i światła w nowych technikach
Wdrożenie trendu Deep Ocean w praktyce budowlanej wymaga zrozumienia specyficznej interakcji między pigmentem a światłem. Paleta barw koncentruje się na odcieniach niebieskiego i zielonego, które płynnie przechodzą od nasyconych, ciemnych tonów symbolizujących głębiny, aż po srebrzyste, transparentne błękity reprezentujące powierzchnię wody.
Aby uzyskać pożądany efekt "tańczących błysków", konieczne jest zastosowanie farb i tynków zawierających pigmenty metaliczne lub perłowe. Wnętrze przestaje być statycznym tłem, a staje się procesem eksperymentalnym, w którym znormalizowana powierzchnia ściany ustępuje miejsca wielowarstwowym strukturom.
Wykonawca, sięgając po te rozwiązania, musi wykazać się dużą swobodą w operowaniu narzędziami, gdyż estetyka ta promuje odpuszczenie sztywnych ram na rzecz intuicyjnego budowania nastroju – tęsknoty za głębią i ciszy między falami.
Eksperymentalna technika mieszana krok po kroku
Najbardziej zaawansowanym sposobem na przeniesienie omawianego trendu do wnętrza jest zastosowanie eksperymentalnej techniki mieszanej, która łączy w sobie różne rodzaje spoiw i wypełniaczy. Proces ten dzieli płaszczyznę ściany na trzy strefy, co pozwala na uzyskanie gradientowego przejścia kolorystycznego i strukturalnego.
Prace rozpoczyna się od dolnej partii ściany (około 1/3 wysokości), gdzie aplikuje się farbę nawierzchniową o wysokim stopniu krycia (np. w odcieniu 3D Oase 80). Środkowa część to domena farb metalicznych (przykładowo w kolorze 3D Pacific 130 MET), które stanowią serce kompozycji.
Kluczowym zabiegiem technologicznym w tej fazie jest "rozciągnięcie" materiału ze strefy środkowej na sąsiednie pasy – górny i dolny. Aby zapewnić płynne, malarskie przejścia bez widocznych odcięć, wykonawca powinien wielokrotnie zwilżać łączone powierzchnie wodą za pomocą spryskiwacza, a następnie wygładzać je pędzlem.
Górna strefa ściany dedykowana jest masom o charakterze stiuku (np. w odcieniu 3D Arctis 100), co dodaje całości lekkości i elegancji. Jednak to, co definiuje unikalność tej techniki, to finalne teksturowanie. Do farby metalicznej dodaje się piasek kwarcowy (w proporcji około 40% wagowo), tworząc gęstą, strukturalną masę.
Tak przygotowany materiał nakłada się płaskim pędzlem na pacę, a następnie przenosi na ścianę, tworząc nieregularne skupiska, szczególnie w miejscach przejść tonalnych. Dzięki temu zabiegowi ściana zyskuje trójwymiarowość, a światło załamuje się na ziarnach piasku, potęgując efekt głębi.
Powierzchnia roku 2026 i warianty strukturalne
Wśród rekomendowanych rozwiązań na rok 2026 wyróżnia się technika "Fusion", która bazuje na precyzyjnym nakładaniu mas dekoracyjnych typu Stucco Eleganza. Proces rozpoczyna się od przygotowania podłoża słabochłonną farbą podkładową w kolorze bazowym (np. 3D Pacific 100), co zapewnia optymalną przyczepność i jednolitość kolorystyczną.
Następnie, przy użyciu pacy weneckiej, aplikuje się dwie warstwy masy dekoracyjnej, zachowując odstępy czasowe na wyschnięcie. Finałem prac jest aplikacja punktowa masy metalicznej wzbogaconej o dodatek strukturalny.
Co ciekawe, wykonawcy mają tu pole do manewru: jako wypełniacz można zastosować wspomniany wcześniej piasek kwarcowy lub – dla uzyskania innego efektu załamania światła – szklane kulki o średniej gradacji. Mieszankę nakłada się okrężnymi ruchami, co nadaje jedwabistej powierzchni surowego, industrialnego sznytu z metalicznym refleksem w głębokim błękicie.
Innym intrygującym wariantem jest technika "Lava", która imituje spływającą wodę. W tym przypadku kluczowe jest pionowe szczotkowanie podkładu oraz warstwy metalicznej z piaskiem kwarcowym.
Po wyschnięciu bazy następuje etap najbardziej kreatywny: powierzchnię zwilża się wodą, a następnie pozwala się rozcieńczonym farbom w kilku odcieniach (od bieli marmurowej po patynę i arktyczny błękit) swobodnie spływać po ścianie cienkimi stróżkami.
Wykonawca kontroluje ten proces za pomocą spryskiwacza, decydując o ostatecznym układzie zacieków, co czyni każdą realizację niepowtarzalną.
Ciepłe alternatywy w abstrakcji wodnej
Choć trend Deep Ocean naturalnie kojarzony jest z chłodnymi barwami, technologia ta pozwala również na adaptację w cieplejszych tonacjach, co prezentuje technika "Melt". Procedura wykonawcza jest zbliżona do wariantu Fusion, jednak opiera się na innej palecie kolorystycznej, wykorzystującej odcienie moreli i czerwieni (np. 3D Marill 15 jako baza).
Po nałożeniu warstw stiuku, na powierzchnię aplikuje się miejscowo metaliczne akcenty w kolorach głębokiej czerwieni (Baccara) i papai, używając do tego pacy i wykonując okrężne ruchy.
Tego typu rozwiązania pokazują, że nowoczesne techniki dekoracyjne są elastyczne i mogą być modyfikowane w zależności od specyfiki projektowanego wnętrza, zachowując przy tym najwyższe standardy jakościowe i estetyczne charakterystyczne dla nowoczesnego budownictwa.
Źródło i zdjęcia: Caparol
Komentarze